To wyjątkowe wyróżnienie jest docenieniem jej zaangażowania w pracę z młodymi ludźmi, działalności wychowawczej, społecznej i kulturalnej oraz konsekwentnego budowania przestrzeni, w której ważne są empatia, wrażliwość, odpowiedzialność i szacunek dla drugiego człowieka.

Danuta Łazur od lat udowadnia, że szkoła to znacznie więcej niż miejsce przekazywania wiedzy. To przestrzeń budowania relacji, rozwijania pasji, odkrywania talentów i uczenia młodych ludzi, że mają wpływ na otaczający ich świat. Szczególne miejsce w jej pracy zajmuje teatr szkolny. Prowadzone przez nią grupy teatralne (Azyl, Duma, Euforia) realizowały spektakle inspirowane literaturą, podejmujące ważne tematy społeczne i skłaniające młodych widzów do refleksji. Jest również inicjatorką licznych przedsięwzięć czytelniczych, kulturalnych i społecznych, angażujących uczniów oraz lokalną społeczność.
Ważnym obszarem jej działalności jest rozwijanie postaw obywatelskich, wolontariatu i wrażliwości na potrzeby innych. Od 2007 roku angażowała się w Program KGP "Przyszłość a Ty"(PaT), 9 lat organizowała Wojewódzki Przegląd Profilaktyczno-Teatralny poPaTrz w Inowrocławiu. Współorganizowała między innymi I Miejski Zlot PaTportów w Złotowie, tworząc przestrzeń do rozmów, spotkań i działań promujących odpowiedzialność oraz profilaktykę społeczną.

Do nagrody Danuta Łazur została zgłoszona przez Szkołę Podstawową nr 2 im.Adama Mickiewicza. W tej wyjątkowej drodze towarzyszyło jej również wsparcie i życzliwość dyrekcji i koleżanek oraz kolegów z Grona Pedagogicznego. Podczas uroczystości z dumą reprezentowała swoją szkołę i Złotów.
Choć nie otrzymała głównego tytułu laureatki, przyznane jej wyróżnienie oraz możliwość znalezienia się w gronie osób skupionych wokół idei Ireny Sendlerowej są dla niej ogromnym zaszczytem.

Szczególnym przeżyciem była obecność najbliższych – synów, siostry Jolanty Surmy oraz Tomasza Bielińskiego, z którym współpracowała przy realizacji przedsięwzięć teatralnych. Nie zabrakło kwiatów, wzruszeń i słów uznania. Szczególnie poruszyły ją opinie, że pięknie mówiła o innych, że potrafiła dostrzec i nazwać dobro w drugim człowieku, a jej wystąpienie wzruszyło słuchaczy.
Z uroczystości wróciła nie tylko z wyróżnieniem, ale przede wszystkim z nowymi znajomościami, przyjaźniami i inspiracją płynącą ze spotkania ludzi, którzy każdego dnia pracują na rzecz młodego pokolenia.
Jej podejście do pracy najlepiej oddają słowa, które mogłyby stać się mottem jej pedagogicznej drogi: świata nie zmienia się wielkimi deklaracjami, lecz codziennymi gestami dobra, uważnością na drugiego człowieka i wiarą w młodych ludzi.

– Nie przywiozłam statuetki, ale przywiozłam coś, czego nie da się postawić na półce – poczucie, że to, co robimy w szkole, ma sens. I ludzi, którzy zostaną w moim sercu – podkreśla Danuta Łazur.

Napisz komentarz
Komentarze