Jednak raz opublikowany materiał przestaje być wyłącznie naszą własnością i może trafić w niepowołane ręce. Warto zastanowić się, czy każda fotografia powinna ujrzeć światło dzienne.
Współczesny rodzic chętnie dokumentuje codzienne życie swojej pociechy i dzieli się tym w Internecie. Zjawisko to ma już swoją nazwę – sharenting – i oznacza nadmierne publikowanie zdjęć, filmów oraz informacji o dzieciach w sieci. Choć często jest to podyktowane dumą i chęcią utrwalenia wspomnień, niesie ze sobą realne zagrożenia.
Na podstawie zamieszczonych w mediach społecznościowych zdjęć i opisów można poznać nie tylko wygląd dziecka, ale też wiele szczegółów z jego życia: datę urodzenia, szkołę lub przedszkole, ulubione miejsca, a nawet codzienną trasę. To cenne informacje dla cyberprzestępców, którzy mogą wykorzystać je do zdobycia zaufania dziecka w niebezpiecznych celach.
Nie każde zdjęcie jest bezpieczne. Fotografie z plaży, basenu czy w krępujących sytuacjach mogą stać się powodem wstydu i ośmieszenia – zarówno teraz, jak i w dorosłym życiu dziecka. W Internecie nic nie ginie, a raz opublikowany materiał może zostać skopiowany i użyty w sposób, którego nie przewidzimy.
Zanim klikniemy „opublikuj”, warto odpowiedzieć sobie na kilka pytań:
- Po co to robię?
- Kto zobaczy ten materiał?
- Czy dziecko nie poczuje się zawstydzone?
- Czy w przyszłości ta publikacja mu nie zaszkodzi?
Odpowiedzialne korzystanie z wizerunku dziecka w sieci to nie tylko kwestia dobrego smaku, ale przede wszystkim bezpieczeństwa. To my – dorośli – mamy obowiązek chronić prywatność najmłodszych i dbać o to, by ich cyfrowy ślad nie stał się dla nich ciężarem w przyszłości.
Napisz komentarz
Komentarze