Był nie tylko strażnikiem lokalnych tradycji, ale także zaangażowanym uczestnikiem życia społecznego, oddanym rodzinie i przyjaciołom, a przede wszystkim pasjonatem historii, turystyki i krajoznawstwa.
Jego mądrość, doświadczenie i ogromne serce na zawsze pozostaną w pamięci tych, którzy mieli zaszczyt Go znać. Uroczystość pogrzebowa, pełna wzruszeń i wspomnień, zgromadziła rodzinę, bliskich oraz przedstawicieli instytucji, z którymi przez dziesięciolecia współpracował.
Szczególnym momentem było odczytanie listu pożegnalnego przez Stanisława Pikulika, członka Rady Muzeum i wieloletniego przyjaciela Zmarłego. Jego słowa oddały charakter, dorobek i niezwykłą osobowość Wiktora Więcka. Poniżej przytaczamy pełną treść listu:
**„Straciliśmy naszego Przyjaciela, Kolegę i członka Rodziny — Wiktora Więcka.
Był niezwykłym człowiekiem, który zawsze miał ciekawe pomysły i nigdy nie brakowało Mu kreatywności.
Wspaniały mąż, ojciec i dziadek. Był prawdziwym wzorem do naśladowania.
Wiktor urodził się w Złotowie w 1936 roku, w okresie narastającego terroru hitlerowskiego wobec ludności polskiej.
Jako dziecko przeżył okropności związane z II wojną światową.
Szkołę podstawową skończył w trybie przyśpieszonym.
W 1954 roku ukończył Liceum Pedagogiczne w Złotowie i wówczas, jak mówił, trafił na 2 lata w tzw. kamasze — odbywał obowiązkową służbę wojskową.
Po wojsku pierwszą pracę podjął jako nauczyciel w Lędyczku, tam założył drużynę harcerską. Harcmistrz Mieczysław Nowacki zauważył predyspozycje organizacyjne Wiktora i w 1959 roku rozpoczął pracę w Komendzie Hufca ZHP w Złotowie — tam poznał swoją przyszłą żonę.
W 1963 roku podjął pracę w Prezydium Powiatowej Rady Narodowej w Złotowie, następnie przez kilka lat pracował jako szef w gospodarce komunalnej.
W połowie lat siedemdziesiątych ukończył studia z prawa administracyjnego.
Od 1976 roku do emerytury w 2002 roku pracował na różnych stanowiskach w Urzędzie Miasta w Złotowie, przez wiele lat pełniąc funkcję sekretarza urzędu.
Oprócz pracy zawodowej pasją Jego była turystyka i krajoznawstwo.
Od 1960 roku należał do Oddziału PTTK w Złotowie, a po śmierci swojego mentora pana Nowackiego w 1994 roku objął funkcję prezesa Oddziału — i na tym stanowisku pozostał aż do śmierci.
Zawsze profesjonalnie przygotowany do pełnienia funkcji. Posiadał również uprawnienia pilota i przewodnika wycieczek.
Na emeryturze zaangażował się w pracę Rady Muzeum Ziemi Złotowskiej, przekazując ogromną wiedzę o historii naszego miasta.
Śp. Wiktor Więcek pozostawił po sobie ogromny dorobek — zarówno zawodowy, jak i społeczny. Jego działalność, życzliwość i oddanie kulturze były fundamentem, na którym budowały się kolejne pokolenia lokalnej społeczności.
Niech spoczywa w pokoju, a pamięć o Nim trwa w sercach mieszkańców Ziemi Złotowskiej.
Muzeum Ziemi Złotowskiej
Napisz komentarz
Komentarze